چک‌لیست داخل یادداشت یا فهرست کار جدا؟ مرز بین یادداشت و کار
خلاصه: اگر کار از متن یک یادداشت یا جلسه می‌آید و به آن زمینه وابسته است، همان‌جا چک‌لیست بنویسید؛ اگر کار مستقل است و سررسید دارد، در فهرست کارها بنویسید. هر دو در دست‌نویس به شکل یک «کار» دیده می‌شوند.
چرا مرز مهم است؟
کارهای پراکنده در هزار جا گم می‌شوند؛ اما جدا کردن همه‌ی کارها از زمینه، معنی آن‌ها را می‌گیرد. باید تعادلی داشت.
درون یادداشت
مناسب: کارهای منتج از یک جلسه، مراحل یک پروژه‌ی مشخص، چک‌لیست سفر. زمینه کنار کار است.
فهرست مستقل
مناسب: کارهای روزمره‌ی شخصی، کارهای تکراری، چیزی که به صفحهی خاصی وابسته نیست.
راه ترکیبی در دست‌نویس
چک‌لیست یک نوع بلوک است و هر چک‌لیست در هر صفحه یک «کار» حساب می‌شود؛ سررسید و مسئول می‌گیرد و در تب‌های «امروز» و «عقب‌افتاده» کنار کارهای دیگر نمایش داده می‌شود. پس میتوانید جلسه را بنویسید و کارها را همان‌جا تیک بزنید.
یک مثال
در صفحهی صورت‌جلسه، کارهای هر نفر را چک‌لیست بنویسید و برایشان مسئول و سررسید بگذارید. همان کارها در «کارها» هم دیده می‌شوند. اگر کاری مستقل است (خرید)، مستقیم از «کارها» بنویسید.
نکته
مورد خالی چک‌لیست کار حساب نمی‌شود و در شمارنده‌ها نمی‌آید؛ برای هر مورد متن بنویسید.
پرسش‌های پرتکرار
کار را به صفحهی دیگر منتقل کنم؟
میتوانید آن را کپی کنید یا دوباره بنویسید؛ در بخش کارها (بدون صفحه) هم میتوان یک کار «مستقل» ساخت.