پروژه‌ی جانبی و سرگرمی: چطور نیمه‌کاره‌اش نگذاریم؟
خلاصه: پروژه‌ی جانبی وقتی نیمه‌کاره می‌ماند که بزرگ و بی‌مرز باشد. نسخه‌ی کوچک (حداقل قابل‌تحویل) را تعریف کنید، بازه‌ی ثابتی در هفته بگذارید، پیشرفت را ببینید و هر ماه تصمیم بگیرید ادامه دهید یا رها کنید.
نسخه‌ی کوچک
به‌جای «سایت کامل»، «یک صفحه که منتشر می‌شود». تحویل دادن چیزی کوچک انگیزه می‌دهد و بازخورد واقعی می‌آورد.
بازه‌ی ثابت
دو یا سه بازه‌ی ثابت در هفته (مثلاً ۹۰ دقیقه) از «وقت آزاد» پایدارتر است؛ وقت آزاد معمولاً وجود ندارد.
پیشرفت قابل‌دیدن
کار را به قدم‌های کوچک بشکنید و تیک بزنید. دیدن تعداد تیک‌های ماه، حتی در هفته‌های کم‌انرژی انگیزه می‌دهد.
تصمیم ماهانه
ماهی یک بار بپرسید: هنوز دوستش دارم؟ پیشرفت کردم؟ اگر نه، آگاهانه رها کنید و انرژی را به چیز دیگر بدهید؛ رها کردن هم تصمیم است.
مثال نسخه‌ی کوچک
پروژه: وبلاگ شخصی. نسخه‌ی کوچک: ۱ صفحه‌ی اصلی و ۳ مقاله تا آخر آذر. قدم‌ها: انتخاب دامنه، نوشتن مقاله‌ی اول، انتشار. بعد از انتشار، بازخورد بگیرید و تصمیم بگیرید ادامه می‌دهید یا نه.
در دست‌نویس
یک صفحه برای پروژه بسازید با «هدف نسخه‌ی کوچک» و چک‌لیست قدم‌ها؛ هر قدم را سررسید بدهید. یک روتین با بازه‌های ثابت هفتگی هم می‌تواند ثبات بدهد. گزارش ماهانه‌ی کارها نشان می‌دهد چند قدم برداشتید.
پرسش‌های پرتکرار
اگر انگیزه کم شد؟
قدم را کوچکتر کنید؛ ۱۰ دقیقه و ادامهی نرم از رها کردن بهتر است.