به هر حال برخلاف تمامي تصوراتم در پليس راه مشغول به ادامه دادن اين خدمت مقدس شدم.
اينجا هم مثل همه جاهايي که در اين 84 روز ديدم پر از بينظمي و ضعف مديريتی است.
مسئله جالبي که وجود داشت اين بود که هزينه لباس فرم پليس راه و پليس راهنمايي و رانندگي را خود سرباز ها بايد از جيب خودشون بپردازند و دولت در اين زمينه کاري انجام نميده.
 روزهاي اول خيلی به هم ريخته بودم خلاصه خريدن لباس را بهونه کردم و اومدم اصفهان. وقتي حمام رفتم و يک وعده غذاي خوب خوردم و عقلم اومد سرجاش پيش خودم گفتم ”مگه من احمقم که برم 70-80 تومن پول بدم لباس بخرم وقتي که اینا اينجوري با اعصاب و روانم بازي ميکنند”. خلاصه نخريدم و برگشتم و هنوز هم شکل خيارشورم.
چند روز پيش براي اولين بار اومدم تويه اين شهر و آدرس اولين جايي را که گرفتم آدرس يک کافي نت بود.خلاصه از شانسم کافي نت بزرگ و مجهزي بود و سرعت خوبي هم داره. در کل تفريح ما همدر اين شهر شده اومدن به اينجا و چت کردن با دوستان و خانواده، خواندن وب سایت های خبري مورد علاقم و خوردن غذا، البته گوش کردن به موسيقي از طريق اينترنت را هم نبايد از ياد برد. هميشه گفتم اينترنت بهتر از اونيه که ما تصورش را ميکنيم.
الان روزي 8 ساعت، 16 ساعت و يا 24 ساعت اينجا پست ميدم. البته بيشتر 8 ساعته بوده.در حال حاضر خيلي روحيم خوبه و خيلي آرومم. اميدوارم اوضاع همينجوري بمونه و بدتر نشه.
تا حالا سابقه نداشته بود که کسی بخواد بهم رشوه بده ولي تويه اين مدت تقرِبا هر روزبه دفعات با اين امر مواجه بودم.
تا حالا اينقدر تصادف و مرگ و مير نديده بودم. اصلا فکر نميکردم که سرعت بالاميتونه باعث چه فاجعه هايي بشه.خلاصه تويه اين مدت اينقدر چيز ديدم و شنيدم که ميتونم به جرعت بگم که سرعت 120 در اتوبان هاي ما نه تنها کافيه بلکه از کافي هم خيلي بالاتره پس اصلا به فکر بالاترش نباشين.