شب بود زمستون بود بیابان بود
توفان بود سرمای فراوان بود

یارم در آغوشم هراسان بود
از سردی افسرده و بیجان بود
در بر اون سیمین بر خوشگل
از جسم و جان خود بودم غافل
می کوشیدم بهرش ز جان و دل
می بردمش با خود سوی منزل
گیسویش…
از باد و باران گشته آشفته
در هر مویش
گویی مروارید غلتان خفته
طی شد راه دشوار
آخر بر من و یار
تا بوسۀ گرمی به او دادم
با لبهایی چون قند
به رویم زد لبخند
بردم همه رنج و غم از یادم
گیسویش…
از باد و باران گشته آشفته
در هر مویش
گویی مروارید غلتان خفته
شب بود زمستون بود بیابان بود
توفان بود سرمای فراوان بود

یارم در آغوشم هراسان بود
از سردی افسرده و بیجان بود
مربوط به آببوم طپش می باشد

آدما کلن دو دستن
یا مثل منن یا که نیستن
اونایی که مثل من نیستن
عامل صهیونیستن
ماشینا مثل صاحاباشونن
یا غراضه یا کورسی و شیکن
جهت برقراری عدالت
همه گیرِ تو ترافیکن
مردم توی خیابونا یا بیکار یا سر کارن
سرکار و بیکار فرق نداره
اینا عامل استکبارن

همه چیزا فقط من می دونم، ولی به شما ها نمیگم
بهتره به من گوش بکنین، همینی که من میگم
هر زنی که بیرون از خونه ست غیر خواهر و مادر من
مصادیق بارز فساد و فحشاست
همشون این کارن!
اینهمه جنگ و دعوا, واسه یه ریش تراش
قانون رو رعایت کنید داداش
مرگ من یواش

آدما کلن دو دستن
یا مثل منن یا که نیستن
اونایی که مثل من نیستن
اصلا آدم نیستن!
این سوسولای عینکی که پی روزنامه و کتابن
رفیقای من منطق بلدن، یکی یه لانچیکو دارن!

باشه زن و مرد کلن برابر
ولی مردا برابر ترن!
هرکی زیادی حرف بزنه میگم با کفش تو سرش بزنن!!

هفته پيش درگير بودم، درست نتونستم گوش كنم ولي خوب بود. هميشه كارهاي آرش سبحاني را دوست داشتم.

خيلي وقت بود منتظرش بودم. امروز گوش كردم و لذت بردم

خيلي كارهاي آرش سبحاني را دوست دارم.

خط می کشم رو دیوار همیشه روزی یک بار
تو هم شبیه من باش حسابتو نگه دار
ببین که چند تا قرنه تن به اسیری دادی
دنیات شده شبیه سلول انفرادی
تا چشم رو هم میذاری می بینی عمر تموم شد
بین چهارتا دیوار وجود تو حروم شد
چوب خط این اسیری دیواراتو پوشونده
همین روزا می بینی که فرصتی نمونده
بیرون بیا خودت باش تو آدمی نه برده
همیشه باخته هرکس شکایتی نکرده
عاشق زندگی باش زندگی شغل و پول نیست
تو امتحان بودن برده بودن قبول نیست
خط می کشم رو دیوار همیشه روزی یک بار
تو هم شبیه من باش حسابتو نگه دار
ببین که چند تا قرنه تن به اسیری دادی
دنیات شده شبیه سلول انفرادی
بیرون بیا خودت باش تو آدمی نه برده
همیشه باخته هرکس شکایتی نکرده
عاشق زندگی باش زندگی شغل و پول نیست
تو امتحان بودن برده بودن قبول نیست
خط می کشم رو دیوار همیشه روزی یک بار
تو هم شبیه من باش حسابتو نگه دار
خط می کشم رو دیوار…