چقدر

 تنگه واشی به طول حدود ۳۰۰ متر و با دیواره‌های صخره‌ای بلند به ارتفاع حدد ۱۰۰ متر محل عبور رودخانه‌ای است که از کوه‌های ساواشی سر چشمه می‌گیرد و از میان دشت می‌گذرد. در فصل تابستان که آب به کمترین میزان خود می‌رسد، عمق آن به حدی است که در برخی نقاط تا زیر زانوی شما را خیس نماید. یکی از مهم ترین جذابیت‌های این تنگه، همین عبور کل مسیر از میان آب است.

اين حجاري دردو کيلومتري شمال روستاي جليزجند از توابع فيروزكوه است. این روستا در حاشیه یک دشت سرسبز با مزارع گندم و سیب زمینی و باغات مختلف بنا شده‌است. بعد از عبور از روستا و طی حدود ۴ کیلومتر در جاده‌ای که میان دشت و در کنار جوی‌های پر از آب زلال، احداث شده، محل پیاده روی تنگه ساوشی شروع می‌شود. قدمت اين حجاري به دوره فتح علي شاه قاجار باز ميگردد. فتحعلی شاه که دوران پیش از پادشاهی خویش را در شيراز گذرانده بود، با دیدن نقش برجسته‌های آن دیار اين نقش برجسته را ساخت. حجاريهاي تنگه واشي توسط گروهي از هنرمندان طراح ، نقاش ، حجار و خطاط که نام آن در کتيبه کناري نقوش بر جسته حک شده ، ايجاد شده است. معمار باشي آن استاد قاسم حجار که نامش با تاريخ 1232 ه.ق در انتهاي کتيبه مشاهده مي شود . ار تفاع حجاري از سطح رودخانه 1/5 متر مي باشد . در قسمت بالا داراي 4 رديف . در پايين دو رديف حاشيه شامل اشعاري از مولوي و آياتي از قران است . نقوش اصلي شامل شاهزادگان و همراهان فتح علي شاه سوار براسب مي باشد.

کتیبه واقع در تنگه ساوشی دارای ابعاد شش در هفت متر است که وقایع زمان فتحعلی شاه دور تا دور کتیبه روایت شده‌است. نقش شکارگاه با تصویر اسب، نیزه و شکارهایش است که در اطراف آن می‌توان عباس میرزا، علی قلی میرزا و علی نقی میرزا پسران فتحعلی شاه و همچنین نوادگانش را در حال شکار دید. این کتیبه که حدودا ۱۸۵ ساله‌است به گونه‌ای در دل کوه حک شده که از بارش باران و تابش آفتاب در امان بوده‌است اما صنعت گردشگری به آن آسیب وارد نموده‌است.